neverbeen kiss*

ภาพจากเว็บไซต์พบได้จากหลายแหล่ง ชุด Kiss The Rain

พฤษภาคม ๒๕๕๑

โลกตื่นขึ้นมารอความหวังอีกครั้งหนึ่ง..

ราวตากผ้าสีโลหะแวววาว ทำจากวัสดุไม่กลัวสนิม
รูปแบบเหมือนชายโสดสมัยใหม่ยืนขรึมๆ กลางฝน
จนกระทั่งฝนที่ตกต่อเนื่องเงียบเสียง
ชายหนุ่ม เอ๊ย ราวตากผ้ายังยืนนิ่งให้หยดฝนเกาะเป็นประกาย
ล้อสีดำทั้งสี่เกือบจะฝังตัวลงบนผืนดินทราย

ผู้หญิงจรดปลายเท้าลงบันได ไล้ปลายนิ้วกับหยดฝนเบาๆ
น้ำก็ไหลเป็นทางลงมาบนมือ
เย็นเยียบและสดชื่น

ฟ้าเบื้องบนยังไม่คลายครึ้ม
ผู้หญิงคิดจะยกราวตากผ้าโลหะขนาดใหญ่ขึ้นบนบ้าน
ประเมินกำลังตัวเอง กับประเมินพื้นที่ว่างนอกชาน
และความชื้นที่หนักหนาในบรรยากาศ

กับปริมาณผ้าในตะกร้า ^^'

เรื่องธรรมดาที่คิดเสมอในฤดูฝน

และยังฉงนใจ..

นี่ 'ฝน' มาถึงแล้วจริงๆ หรือ?

เครื่องซักผ้าที่กดเพียงปุ่มเดียวแล้วทำให้ทุกอย่าง
ทำให้หนักใจน้อยลงกว่าปีอื่นๆ ที่ผ่านมา
โดยเฉพาะการปั่นแห้ง ที่ลดความชื้นของผ้าได้มาก

ผู้หญิงไม่ชอบกลิ่นอับของผ้าที่ซักและตากในอากาศชื้นฝนอย่างนี้
แต่นอกจากแสงมัวซัวที่พอมี จะหวังแดดใสๆ คงยากเย็น

เราปรับตัวเราไปตามดินฟ้าอากาศ..

บ้านไม้เล็กๆ ชื้นไปหมดทุกแผ่นกระดานที่เท้าย่ำผ่าน
แมลงเม่าออกมาบินเล่นแม้แต่ตอนกลางวัน
ทำให้นกบางตัวอาจหาญโฉบเข้ามาคาบแมลงเม่าถึงชายคา
คงเป็นอาหารหวานมันที่มีเพียงบางฤดูกาล

และไม่ได้คำนึงถึง "วันสวยงามอันแสนสั้น" ของแมลงเม่าเลย..

ฝนจะตกอีกไหมนะ?

ผู้หญิงอยากตากผ้าบนลานดอกไม้ ที่เดิม..