neverbeen kiss*

 

 

(ภาพจากเว็บไซต์ ไม่พบ source)

 

 

 

วันที่ 10 เมษายน 2551

 

 

ฉันเริ่มใช้ชีวิตต้อนรับวันหยุดยาวตั้งแต่เช้านี้

รวมแล้ว เจ็ดวัน เต็ม..

 

"ออกไปมองฟ้าที่มันสดใส

ให้ตาของเธอสว่าง"

 

แม้สายตา มองหา สิ่งที่ดีๆ

แต่ฟ้าก็ไม่ได้เป็นสีฟ้าสดไปหมดทุกอณู

 

 

วันหยุดสงกรานต์

มักจะเป็นช่วงที่ฉันใช้ชีวิตที่ "บ้าน"

เป็นปีแรกที่มีความคิดใหม่ๆ เกิดขึ้นในหัว

อย่างที่เคยเห็นคนอื่นเขาทำกัน แต่ตัวเองไม่เคยคิด

 

นั่นคือ ฉันจะแต่งชุดครุยไปถ่ายรูปกับแม่แก่ (ยาย) ที่บ้าน

เมื่อครั้งปริญญาตรี ไม่ได้คิด ไม่ได้ทำ.. ไม่ได้เห็นสำคัญ

 

 

วันนี้ ฉันกำลังนึกถึงมือย่นๆ ที่ผอมบางลง

เนื้อหนังที่เคยห่อหุ้มค่อยๆ ลดหาย

มือย่นๆ สองมือ มักจะลูบคลำหลานไปทั่วๆ ตัว

แล้วทักว่า ตัวร้อน หรือ ตัวเย็น หน้าตาซีดเซียวหรืออิ่มเอิบ

แม่แก่ยกมือไหว้หลานทุกครั้งที่ให้สตางค์ใส่มือ

ซึ่งห้ามแล้วแต่ก็ยังทำอยู่ เล่นเอาต้องจับมือห้ามกันทุกครั้ง

 

 

แม่แก่ไม่สามารถเดินทางไปร่วมงานรับปริญญาหลานๆ ได้

เนื่องจากสุขภาพ และเมารถ นั่งรถยนต์นานๆ ไม่ได้

แต่ก่อนนี้ ฉันคิดว่า "ไม่เกี่ยวกัน" และ "ไม่จำเป็น" ด้วยซ้ำ

 

 

 

..ความคิดใหม่..

 

ฉันเชื่อว่าตัวเองคิดถูก ทันใดแบบไม่ต้องใคร่ครวญ

แม่แก่ไม่เคยถ่ายภาพกับฉันเลย

ทั้งๆ ที่มีรูปหลานทุกคน ใส่กรอบตั้งอยู่ที่หัวเตียง

ที่นอนของแม่แก่เป็นที่นอนง่ายๆ อย่างคนโบราณ

นอกจากพระพุทธรูปแล้ว.. ก็มีรูป ตา กับรูป ลูก และ หลาน

แม่แก่มี รูปแม่.. ซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวที่ได้รับปริญญา

 

แต่ยังไม่เคยมีรูปที่ถ่าย "คู่" กับคนรับปริญญา

ฉันจึงตั้งใจว่าจะใส่ชุดครุยเต็มยศ

ถ่ายรูปครั้งนี้ คงทำให้ฉันคิดอะไรเพิ่มขึ้นได้มากมาย

 

 

มันไม่ยากอะไรเลยจริงไหม

 

 

ทำสิ่งที่มี "ความหมาย" ต่อคนที่รักเรา

แม้ในมุมที่เราเอง ไม่เคยเห็นความสำคัญ :)

 

 

 

ดวงตาสองข้างของใครบางคน ฝ้าฟางลงกว่าเดิมทุกปี

แต่ดวงตาทั้งสองข้างนั้น ยังคงเฝ้ามอง

และรอคอย เพื่อพิศดูใบหน้าของลูกหลานที่รักใคร่อยู่เสมอ

 

มือสองข้าง เรี่ยวแรงลดน้อยลงทุกปี

แต่จะชื่นใจเมื่อได้ประนมรับน้ำเย็นฉ่ำในพิธี "รดน้ำดำหัว"

หอมดอกมะลิหน้าร้อน.. คนที่รักใคร่ผูกพัน กลับมาหา คนเฝ้ารอ..

 

 

 

เคยเป็น คนเฝ้ารอ.. อยู่บ้างเหมือนกัน ไม่ใช่หรือคะ?

 

 

 

 

 

เพลงตั้งใจเปิด.. เหมือนคนละเรื่อง

- แต่ เรื่อง เดียว กัน โดย แท้ -

 

อย่าเสียดาย : Micky

 

 

 

 

 

อืม.. ฉันรัก entry นี้จัง :)

 

 

 

 

 

>