The Long Way Home

posted on 10 Mar 2008 10:27 by neverbeen

 

 

 

 

 

 

 

ฝนเปียกฟ้า

ย้อยหยดลงมาแต่เช้า

นกเกาะสายไฟหุบปีกหนาว

ตุ๊กตาหมีห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม

 

...

 

 

คนออกมา นั่ง..ที่ระเบียง จิบกาแฟ

จิบแล้วจิบเล่าก็ไม่อร่อย

 


ขมไปไหม?

 

 


ฟ้าสีเทายังไม่คลาย

 


ผ้าขนหนูห่มไหล่

แล้วก็ให้ไม่เข้าใจ

 

ฝน..

 

 


นกกระเต็นไร้รัง

ใครบางคนว่า ไม่มีหรอก homeless bird

เพราะนกสร้างรังง่ายกว่าคนมากนัก

ไม่ต้องซื้ออิฐ ไม่ต้องซื้อปูน

 


ฉันอยากมีบ้านทำจากไม้และดิน..

จะยอมให้มีต้นตีนตุ๊กแกเลื้อยตามผนัง

 

:)

 

 

บ้านหนึ่งหลัง กับ.. ใครหนึ่งคน

 

 

 

 

 

นกบางตัว.. อาจไม่สร้างรังนอน.. ฉันคิดอย่างนั้นอยู่ดี

 

 

>

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry


ขากน้ำลายจนเป็นเลือด
นางแอ่นเฝ้าฝันถึงรังนอน
อีกครั้ง และ อีกครั้ง
อ่านแล้วอบอุ่นจิงเลย...ชอบประโยคนี้ๆ
ฉันอยากมีบ้านทำจากไม้และดิน..

จะยอมให้มีต้นตีนตุ๊กแกเลื้อยตามผนัง
อ่านแล้วเห็นภาพ



#2 By ctrl-see on 2008-03-10 12:08

คำงดงามกางปีกให้ดวงจิต
โจนเหินสู่ความรื่นยมย์อย่างอิสระ
สุขได้เสกยิ้มสู่ริมฝีปากของฉันอย่างแผ่วเบาแล้ว



ชอบครับ

#3 By ศักดา สาแก้ว on 2008-03-10 17:17

บ้านหลังหนึ่ง..กับใครหนึ่งคน

แค่นี้ก็พอ...big smile
ยามเย็นค่ะ

๑.

ฝูงนกแปลกหน้าเกาะบนหลังคาโลก

.

เสียงจ๊อกแจ๊กเล็ดลอดจากประตูลั่นดาลภายใน

.

สะท้อนสายแดดส่องฉายภาพถ่ายราวกล้องโบราณ

.

สะท้อนภาพกลับหัว

.

๒.

ด้วยถ้อยคำบนรอยต่อแห่งยุคสมัย

.

ของนักเขียนผู้ดาลใจ

.

" ศิลปินบอกว่า ... โลกเป็นโรงงานผลิตความเศร้า "

.

ฉันไม่ใช่กวี

.

ฉันไม่ใช่ศิลปิน

.

ฉันเป็นเพียงคนงานผู้หนึ่งในสายตาของฝูงนกแปลกหน้า !

.

และฉันเกรงว่า ...

.

ฉันอาจละอายเกินกว่าจะยอมรับ !

.


ดาลใจยามสายกับเสียงจอแจข้างโต๊ะทำงานยามอ่าน บันทึกนอกกรอบ : ความเรียงว่าด้วยชีวิตและคำถาม เรื่อง " ลูกของแม่ : 11 สิงหาคม 2544 " จากหนังสือ " บางคำถามเดินทางอ้อม " โดย คุณอธิคม คุณาวุฒิ Shine Publishing House ราคา 145.- บาท

ปล. เขียนไว้เมื่อ 28/01/08 ยามนี้ 11/03/08 ราวความรู้สึกเช่นนั้น กลับมาหลอกหลอน
ปล. 2 keep walking







#5 By on 2008-03-11 19:03