ช่วงชีวิตหนึ่ง ฉันเคยติดนาฬิกามาก
 
คล้องนาฬิกาที่ข้อมือ อย่างขาดไม่ได้
 
ดูเหมือนนั่นเริ่มต้นประมาณ ปอสี่
 
นาฬิกาเรือนแรกเป็นเรือนพลาสติก ลายจุดขาวดำ
 
 
 
 
และฉันก็จำไม่ได้ว่า เมื่อไหร่นะ ที่ฉันถอดนาฬิกาออก
 
อาจจะ.. เมื่อนาฬิการาคาแพงเรือนสำคัญหล่นหายจากข้อมือ
 
ฉันคล้องมันอยู่ทั้งที่รู้ว่าสลักมันหลวมมากขึ้นทุกที
 
และคิดไว้ว่าสักวันมันอาจจะหล่น.. หาย
 
 
 
 
 
วันหนึ่่ง มันหล่น แต่ฉันทันรู้ตัว
 
และหาพบในเวลาไม่นาน
 
 
 
 
 
อีกครั้งหนึ่ง มันหล่น.. โดยฉันไม่ทันรู้ตัว
 
แล้วทำให้เราหากันไม่พบอีก..
 
 
 
 
 
 
ฉันจึงเลิกติดนาฬิกา
 
 
 
 
 
 
 
...
 
 
ช่วงเวลาปิดเทอม
คล้ายกับลานหมุนในตัวฉันเองก็หยุดนิ่ง
 
ขณะนี้ อีกสองวันเศษ ก่อนเปิดเทอม
ลานหมุนกำลังค่อยๆ ขยับ
 
 
 
 
เป็นนกตัวที่ตื่นเช้า..
 
- แต่ บิน ช้า -
 
 
 
:)
 
 
 
 
 
 
 
 
 ป.ล. ภาพจากเว็บไซต์ 23.99 $ ชอบมาก
 
ถึงแม้ปัจจุบันไม่มีนาฬิกาปลุก (มือถือปลุก หรือ ปลุกด้วยเสียงนกพิราบบนหลังคา!)
 
แต่ถ้าเป็นเรือนนี้ ก็จะอยากใช้ทีเดียวละ 
 
 
 
 
 
*วงดนตรี (เดียว) ที่ทำให้ฉัน ใจเต้น ได้ ;p