น่าแปลกเหลือเกินที่ฉันนอนไม่หลับ
อยู่ในห้องที่มีเสียงกรนดังสม่ำเสมอ
ฉันเปิดประตูบานแล้วบานเล่า
ถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อผลักประตูบานใหม่
ที่ซึ่งแท้จริงคือประตูบานเก่า ลูกบิดเคยคุ้น
แต่แปลกมือ..
ตัวหนังสือเหล่านั้นแ่ช่แข็งอยู่ในกาลเวลา
ราวกับเจ้าของผู้เคยรดลมหายใจอยู่ระหว่างข้อความ
ไม่มีตัวตนอยู่อีกแล้ว..
แต่อาจมี
พวกเขาอาจมี
อยู่ที่ใดสักแห่ง
ณ ประตู
ที่เรียงรายเหลือจะนับอยู่เบื้องหน้า
หรือไม่..
ก็ที่ได้ตัดสินใจก้าวผ่านมาแล้ว
Tags: door, next3 Comments